Rozdział 04 |Something for Everyone|

~TSUKI~
- Nie trzeba... - Spanikowałam, w pewnym momencie nie wiedziałam co się dzieję. Tak jakby jedna część mnie mówiła tak, druga nie... Przełknęłam ślinę. - Do czego ty zmierzasz?
- Do czego zmierzam? Wiesz... wszystkie drogi prowadzą do łóżka..., a może to było do Rzymu... nieważne. - Powiedział uśmiechając się do mnie szczerze. - Prawda jest taka, że mnie kręcisz. Już dawno nie czułem takiego pociągu do żadnej dziewczyny..., a pytałaś mnie wcześniej co mamy opijać, otóż nasz wspólny sukces. Dzięki tobie napisałem tą piękną balladę. Byłaś moim natchnieniem, inspiracją. Dlatego od teraz chcę mieć cię przy sobie, by tworzyć więcej takich perełek... moja Muzo.
Zaszokował mnie tym... Dałaś gościowi w ryj, a on ci mówi że jesteś jego muzą... Pierwszy raz się szczerze uśmiechnął. Ogarnęło mnie dziwne uczucie... Wlepiłam wzrok w podłogę, ale przecież nie dam mu się od razu przelecieć...
-------------------------------------------------------------
~JUN~
Złapałem ją za podbródek i uniosłem go do góry tak, by spojrzała na mnie. Drugą rękę położyłem na ścianie obok jej głowy.
- Mam wrażenie, że się boisz... nie ma czego. Nie przelecę cię od razu. Na wszystko przyjdzie czas. Chcę cię kosztować po trochu. Jest to trochę masochistyczne z mojej strony, bo już teraz pragnę cię całej..., ale poczekam. Nie mamy się co spieszyć. Sprawię, że w końcu sama zapragniesz mnie w swoim łożu. Możesz być tego pewna. - Powiedziałem i pocałowałem ją delikatnie w szyję, po czym znów spojrzałem jej w oczy. - Chyba odłożymy świętowanie na inny dzień. Jeżeli będziesz chciała mnie znaleźć, spytaj w barze o Kagamiego. On ci powie gdzie mnie szukać. Chociaż i tak uważam, że jeszcze na to za wcześnie. Jeszcze trochę będę musiał się za tobą nabiegać, żebyś sama zechciała mnie znaleźć. To ja się będę zbierał...
Powiedziawszy te słowa musnąłem jeszcze delikatnie jej wargi, po czym zniknąłem za tylnymi drzwiami klubu.
------------------------------------------------------
~TSUKI~
Kiedy wyszedł uczucia się we mnie zmieszały. Zastanawiałam się dlaczego ja... może to jakiś rodzaj zemsty za to zadrapanie na policzku... Bawi się mną? A może nie... w sumie pasowałoby mi to do niego. Nie dam się tak podejść... Przesunęłam palcem po wardze... Nie, nie myśl o tym! Pokazał mi już swoje prawdziwe oblicze... Ciekawe co się dzieje z Mai.
---------------------------------------------------
 ~JUN~
Był dzień po koncercie. Jak co dzień oddawałem się swojemu jakże zajmującemu zajęciu (Czyli leżeniu na kanapie), gdy do pokoju wszedł Akira. Uśmiechał się od ucha do ucha.
- Co się tak szczerzysz? - Spojrzałem na niego badawczo. - Masz te same ciuchy co wczoraj na koncercie, gdzie żeś się szlajał całą noc?
- Powiem ci stary, że laska którą mi podstawiłeś okazała się bardzo interesującą osóbką... - Powiedział Akira
- To znaczy? - Spojrzałem na niego zaciekawiony tym co powiedział.
- To... jest... szatan, nie dziewczyna... Stary ja bym nawet nie wpadł na to, że można takie rzeczy w łóżku robić... - Patrzył na mnie rozmarzonym wzrokiem. - Takie to było małe, niepozorne. Z początku wydawała się być wystraszona, a potem... no czort nie baba.
Nagle w drzwiach pojawili się pozostali. Shin od razu podbiegł do Akiry i uwiesił się mu na szyji.
- Stary, ale od ciebie jebie... - Skrzywił się. - Gdzie żeś był całą noc!?
- Chyba się zakochałem... - Powiedział Akira, a ja zacząłem udawać wystraszonego.
- O matko, dzwońcie po karetkę... sprawdźcie głowę, jak dla mnie musiał się wczoraj w nią mocno uderzyć...
- Haha Juu zostań przy śpiewaniu, bo beznadziejny z ciebie aktor - Pokręcił głową Shin. - A więc wystarczy być dobrym w łóżku żeby cię uwieść?
Prychnął. Wszyscy spojrzeli się po sobie zszokowani.
- Musiałbyś mieć 160 cm wzrostu..., a nie... to masz. No ale do tego długie włosy, musiałbyś się pozbyć tego między nogami i mieć miseczkę co najmniej B... nic prostszego. - Powiedziałem.
Shin oczywiście żartował, ale Akira odebrał to nadzwyczaj poważnie. Shin zauważywszy jego minę kontynuował.
- Wiesz Akira... wiem że jesteś nieśmiały, ale nie bój się. Byłbym bardzo delikatny. - Uśmiechnął się zadziornie.
- Ej stop! Żaden się nie odzywa. - Podbiegłem do stołu i wziąłem z niego notatnik. Zacząłem pisać i po chwili miałem już nową piosenkę. - Jestem geniuszem.
- Widzisz tym razem to ja byłem twoim natchnieniem... Wiedziałem, że chodziło o mnie! - Rozłożył ręce Shin.
- Właściwie to myślałem o cyckach. - No przecież im nie powiem, że o konkretnych. - Słowa dopiszę później. Już nawet wiem jakie...
- A właśnie... kim była ta dziewczyna z wczoraj, bracie? - Spytał Tetsuya.
- Właśnie! Akire to zrozumiem, ale że ty... Ballady... Dziewczyny... Nasz Juu dorasta! - Spojrzałem na Shina zirytowany. - No co tak patrzysz? Jeszcze wczoraj mnie podrywałeś... Jestem dumny, robisz postępy.
- Powiedz mi prawiczku... ile lasek przeleciałeś?..., a nie czekaj... samo słowo prawiczek wiele o tobie mówi...
- Starczy już Jun. Przeginasz. - Powiedział Tetsuya. - Nie odpowiedziałeś mi na pytanie.
- Dobrze....mamo. Poznałem ją przez przypadek po naszym poprzednim koncercie. Zgubiła bransoletkę, a ja... pomogłem jej ją znaleźć..., A potem pocałowałem ją, dostałem w twarz i tyle... zwykłe pierwsze spotkanie. - Powiedziałem. Spojrzeli na mnie jak na kosmitę. Nastała cisza.
 - Juu jest masochistą... - Wymamrotał Shin zaraz odwracając głowę i pogwizdując. - A ja myślałem że to Aki jest z nas najdziwniejszy...
Spojrzałem na Akie'go. Patrzył się za okno, pustym wzrokiem. Taa... niby jest, ale go nie ma.
- A i dla twojej wiadomości nie jestem prawiczkiem...! - Skłamał Shin, marszcząc brwi.
- Yhy... wszyscy ci wierzymy... panowie wybaczą, ale idę do siebie, bo mam wenę twórczą, a przy was mośki się nie skupię... - Powiedziałem i nie czekając na reakcję wyszedłem z pokoju. Po 30 minutach, gdy udało mi się w pełni skończyć dwie piosenki, wyszedłem z domu. Stwierdziłem, że muszę iść poszukać mojego ,,natchnienia".
------------------------------------------------------
~TSUKI~
Siedziałam na ławce na uczelni beznamiętnie patrząc się w przestrzeń, gdy nagle moje rozmyślanie nad sensem istnienia przerwała Mai, wieszająca mi się na szyi.
- Tsuuu-chaaan nie zgadniesz!!!
- Czego nie zgadnę? - Uniosłam brew.
- Co się wczoraj stało... PRZELECIAŁ MNIE! - Wykrzyczała, pare przechodniów odwróciło się w naszą stronę...
- Mai... może tak dyskre... ZARAZ KTO CIĘ PRZELECIAŁ!? - Dodałam równie głośno.
- Przyganiał kocioł garnkowi Tsu... - Pokręciła głową Mai. - No jak to kto!? Akira-kun!
- Co? J-jak to!? On cię miał tylko powiadomić, że nie przyjdę...
- No i powiadomił, ale potem dodał, że odprowadzi mnie do domu, bo nie mógł pozwolić żebym wracała sama... no i odprowadził..., a potem został na dłużej...Tsuu to było świetne... CAŁĄ NOC! Rozumiesz! CAŁĄ NOC! 3 RAZY W CIĄGU JEDNEJ NOCY! - Darła się dalej, więc zaczęłam ją uciszać, ale ona dalej swoje. - Powiedział, że z chęcią się jeszcze ze mną spotka, chyba zrobiłam na nim dobre wrażenie.
Oniemiałam. Czy wszyscy w tym zespole są tacy!?
- Mai, czy to nie był twój pierwszy raz?
- No coś ty! Eee... można powiedzieć, że mam pewne doświadczenie. Ja w porównaniu do ciebie w trakcie liceum nie siedziałam z nosem w książkach.
 Był Shinji, Ken, Matsuo, Sai, Junpei... - Zaczęła liczyć na palcach.
- Dobra, dobra już nic nie mów! - Co jak co, ale tego się nie spodziewałam. Tylko ja jestem taka opóźniona?
- A jak tam ty i chodzący testosteron?
- Eee... Chciał się tylko przywitać. - Spojrzałam w bok z zakłopotaniem. Przecież nie powiem, że dałam się zmolestować. W przeciwieństwie do Mai mnie to tak nie jara... - Porozmawialiśmy chwilę, ale jest strasznym nudziarzem i desperatem. Lepiej trzymać się z dala. - Powiedziałam z udawaną powagą w głosie.
- Serio? Tsu, z tobą jest źle. Takie ciacho zabiega o twoje względy, a ty co? - Nagle spojrzała zszokowana i skrzyżowała ręce na piersiach. - A może ty jesteś homo... wiesz Tsu... i tak będę cię kochać...
Chlasnęłam ręką w czoło.
 - Mai, oczywiście że nie, ale wygląd to przecież nie wszystko. - Uśmiechnęłam się.
~JUN~
Jechałem bez celu przez miasto na swoim ścigaczu i myślałem o rudej. W sumie to nie mam pojęcia jak ją znaleźć... nagle dotarłem do kampusu. Hmh... w sumie wyglądała na studentkę. A skoro to jedyna uczelnia w mieście... Zaparkowałem przed wejściem na jakiś wydział i zacząłem wypytywać ludzi.
----------------------------------------------------
~TSUKI~
Szłam właśnie do klasy, kiedy spostrzegłam, że na korytarzu jest jakoś dziwnie luźno. Nagle usłyszałam jakieś głosy za oknem, więc wyjrzałam przez nie.
- Sporo ludzi się zebrało, myślisz że jakaś bójka?...Chodź sprawdzimy! - Odkrzyknęła Mai.
-----------------------------------------------------
~JUN~
No to nie był kurwa dobry pomysł... Zleciało się ich jak mrówków...
-Kyaaa!!! Przecież to Jun-kun!!
Krzyczały, piszczały, banie mi rozsadzało..., ale co biedny mogłem poradzić. Żeby nie stracić wiernych fanek zacząłem rozdawać autografy... Po chwili miałem już dość, więc zacząłem się wydostawać i wtedy zobaczyłem ją zmierzającą w stronę tłumu. Gdy mnie zobaczyła stanęła jak słup. No przynajmniej już wiem, że się nie myliłem. Podszedłem do nich, bo stała z koleżanką... hmh... obejrzałem niezidentyfikowany obiekt, który stał obok mojej muzy. No muszę przyznać, że też była niczego sobie...
- Hej kotku. Właśnie cię szukałem. Jak miło że sama do mnie przyszłaś, mówiłem ci że tak będzie...

__________________________________


Oto czwarta część naszych wypocin, życzę miłego czytania.