Rozdział 19 (,,Something for Everyone")

~~SHIN~~

Właśnie odzyskiwałem świadomość. Jeju... moje łóżko zawsze było takie wygodne? W ogóle kiedy ja się położyłem? Podniosłem się lekko na rękach i wtedy zobaczyłem postać leżącą pode mną, patrzącą na mnie z wyrzutem w oczach.

- Ee... Akira? - Przymrużyłem oczy. Nagle ręce mi się ugięły. - Ja wale moja głowa...

- Trzeba było tyle nie pić geniuszu... wiem, że chciałeś się popisać, ale trzeba wiedzieć kiedy powiedzieć stop. Musiałem cię taszczyć na górę...

- Ciszej! Ale nawala... Umrę... W ogóle co ty tu jeszcze robisz?

- Myślę, że jak spojrzysz na moją rękę to się dowiesz... trochę wczoraj poszalałeś.

- Hm? - Zerknąłem we wskazanym kierunku. - Haha! Skułem cię? Geniusz... ała... - Zacząłem obmacywać szafkę stojącą przy łóżku. - A myślałem, że mam tu butelkę wody....

- Możesz mnie rozkuć? Wodopoju poszukasz później cielaczku...

- E, Ok. - Przeszukałem kajdanki. - Hmm? Gdzie jest guzik?

- Kurwa, co? Szukaj kluczyka debilu, a nie się wygłupiasz...

- Kluczyk... kluczyk... A! Ten kluczyk! - Kurwa jaki kluczyk???

- Słuchaj Shin... może w innej sytuacji, by mi się to podobało, ale aktualnie jestem głodny, jest mi niewygodnie i naprawdę chciałbym pójść się przebrać....

- Hm? Ja ci za to powiem, że mi było bardzo wygodnie. - Prychnąłem. I ponownie złapałem się za głowę... Fuck, kac jest okropny...

- Świetnie... bardzo się cieszę, że jestem wygodny, a teraz idź po ten pierdolony kluczyk!

- Dobra... ale... gdzie on jest?

Akira zacisnął zęby i zmarszczył brwi, po czym wziął głęboki wdech. 

- Już mi nic nie mów... Idź i znajdź ten kluczyk. W tej chwili.

- Ehh... No dobra. - Ruszyłem, trzymając się za głowę. Pierwszy punkt kuchnia i wiadro wody... Potem mogę szukać. W kuchni stał Tetsu. Wszedłem do środka i oparłem się o lodówkę... Umieram.

- O Shin, jak tam głowa? Widzę, że nie najlepiej...

- Taa... - Mruknąłem marszcząc brwi. Po czym wyjąłem z lodówki butelkę wody i poszedłem z nią na kanapę. Napiłem się. Ahh... od razu lepiej. Wtem do pokoju wszedł Jun.

- Gdzie byłeś?

- Odwiozłem Tsuki i Mai. Shin, grasz w plejaka?

- Nie... nie teraz... - Oparłem głowę na dłoniach.

- Hmm? Kac? Jednak jesteś jeszcze dzieckiem... A może to tylko wymówka? - Powiedział prowokacyjnie drań... Zmarszczyłem brwi.

- Będziesz błagał o litość. - Rzuciłem biorąc do ręki pada. Przez ten ból głowy trochę nie kontaktowałem, ale jakoś dawałem radę. Nowa gra pochłonęła nas na około 2 godziny.

- Wow, Akira chyba poszalał, że jeszcze nie wstał. - Rzucił Jun. Zbladłem.... Kufa no tak AKIRA! Kluczyk! Wstałem z kanapy i pobiegłem do kuchni. Tetsu odkurzał.

- Nieee!! - Krzyknąłem i odłączyłem sprzęt od gniazdka.

- Shin o co chodzi? - Uniósł w zaskoczeniu brew.

- Posprzątasz jutro! Dziś mam kaca głowa mnie boli... Nie hałasuj! Idź się zajmij czymś cichym, wiem! Umyj okna! Rzuciłem wypychając go z pomieszczenia. Uff... Chyba nie wciągnął kluczyka? Na stole jeszcze leżały paczki z wczoraj. Przeszukałem pudełko od kajdanek. Jest! Nagle do kuchni wszedł Jun.

- Shin co ci? Wywaliłeś w środku gry... Do tego Tetsu jest smutny, bo nie dałeś mu odkurzać.

- Nie twoja sprawa! - Rzuciłem uciekając na górę.

Wbiegłem do pokoju. Akira leżał patrząc na mnie z wyraźnym wkurwem na twarzy...  

- Eee... nie mogłem znaleźć... - Rzuciłem, zbliżyłem się do łóżka i począłem szukać dziurki na klucz w kajdankach. Wtem usłyszałem wybuch śmiechu za sobą. Odwróciłem się, stał na mną Jun. Opierał się o futrynę.

- Won z pokoju! - Warknąłem.

- Hahahahahah... No proszę Akira nie znałem cię od tej strony... Widziałbym was raczej w odwrotnych rolach... A tu proszę jednak dałeś się zdominować. - Zaśmiał się.

- Po coś tu przylazł?  

- Ciekawość... Nuda... Na pewno nie do ciebie. 

- Skończycie już gadać!? - Wtrącił Akira. - Leże tu od rana. Jestem głodny. Jak mnie rozkujecie to możecie kontynuować.

- Dobra, ja was zostawiam gołąbeczki... cieszcie się sobą. - powiedział to i wyszedł.

- Gołąbeczki? - Uniosłem brew.

- Co? Nie zorientowałeś się jak to wygląda? - Akira patrzył na mnie wkurzony.

- Hehehe... - Podrapałem się po głowie... Jak ja dziś wolno łącze... Zbliżyłem się do czarnowłosego i go rozkułem. Wstał z łóżka tak szybko jak to tylko możliwe, po czym złapał moją rękę i zakuł ją w kajdanki. Teraz to ja byłem przykuty do łóżka. Co jest kurwa?! Akira wziął kluczyk i schował go do kieszeni.

- Za karę teraz ty sobie tu trochę posiedzisz. Jak sobie o tobie przypomnę to przyjdę cię rozkuć - powiedział i wyszedł.

To są jakieś jaja? Zacząłem mocować się ze sprzętem. Za nic nie da się uwolnić... 

- Akira draniu... Wracaj tu!!! - Krzyknąłem. Cisza... Cholera moja głowa... ok już nie krzyczymy... ZABIJE GO... ZABIJE GO JAK WRÓCI...

-------------------------------

~~JUN~~

Siedziałem sobie w kuchni, gdy nagle wszedł Akira. Spojrzałem na niego, podszedł do lodówki i zaczął wyjmować tonę produktów. Chyba naprawdę był głodny.

- Gdzie Shin? - spytałem, a ten wysunął głowę zza lodówki, uśmiechnął się szatańsko z parówką w buzi, wyciągnął kluczyki ze spodni i pomachał nimi wyciągając rękę w moją stronę. Zrozumiałem... też zacząłem się śmiać.

- Należało się gnojowi, ale nie trzymaj go tam za długo, bo jeszcze znowu się wyprowadzi.

-------------------------------

~~TETSUYA~~

Wycierałem właśnie kurze w domu, gdy znalazłem skrawek papieru. Podniosłem... No tak to ta wizytówka... Kobieta z wytwórni. Zaraz... Jak mogliśmy o czymś takim zapomnieć!? Wbiegłem do kuchni. Przy stole siedział Akira z Junem.

- Gdzie Shin?

- Śpi. - Uśmiechnęli się do mnie... Pokazałem im wizytówkę.

- Szlak! Wyleciało mi z głowy przez tą całą ucieczkę Shina. - Westchnął  Jun.

- Myślicie, że dalej są zainteresowani? - Dodał Akira jedząc parówki,

- Zobaczymy.

- Tetsu zadzwoń do nich!- powiedział Jun.

- Czemu ja? Przecież to ty jesteś liderem - powiedziałem.

- Dobrze, będę wami przewodził. - Wziął ode mnie wizytówkę i wykręcił numer na swojej komórce.

--------------------------------

~~JUN~~

- Dzień dobry, tutaj Mizobata Junko w czym mogę pomóc?

- Dzień dobry, z tej strony Igarashi Jun z ,,Enslaved". Chcielibyśmy wiedzieć czy jesteście dalej zainteresowani współpracą z nami?

- Oczywiście. Dyrektor Urahara czekał na waszą odpowiedź. Więc kiedy by pasowało wam się spotkać?

- Proszę wybrać datę. Czy musimy się stawić całym zespołem?

- Wolelibyśmy byście przyszli wszyscy. Jeżeli zdecydujecie się na współpracę potrzebne są nam podpisy wszystkich członków zespołu.- powiedziała.

- Dobrze, przyjdziemy wszyscy.

- Czy pasuje wam jutro, godzina 18?

- Tak, może być.

- Świetnie, prześlę wam adres sms'em. Więc widzimy się jutro w Nagoji. Do widzenia.

- Do widzenia.

Rozłączyła się. Testu i Akira patrzyli się na mnie zaciekawieni.

- Mamy jutro być w Nagoji o 18. W siedzibie JU Enterntaiment. Pani Mizobata powiedziała, że wyśle nam adres sms'em.

----------------------------------

~~AKIRA~~

Dobra, to chyba czas, żeby rozpiąć Shina. Ruszyłem na górę i udałem się do jego pokoju. Gdy wszedłem pierwsze co to dostałem poduszką w twarz.

- Zabije cię... - Zmarszczył brwi i zaczął się miotać ze złości.

- Teraz wiesz jak się czułem. - powiedziałem i podszedłem do niego, by go rozkuć. - Tak w ogóle to mam dla ciebie nowinę. Jutro jedziemy się spotkać z prezesem JU Enterntaiment.

- Wiesz, że to nie było celowo... Zaraz co!? - Otworzył szeroko oczy. - Czemu tak nagle? I czemu nic mi o tym nie wiadomo?

- Jun dopiero przed chwila gadał z tą babką od nich. - powiedziałem i odłożyłem kajdanki na szafkę nocną.

- Ale JU Enterntaiment!? Zajebiście! - Uściskał mnie, gdy nagle odskoczył i odchrząknął. - To znaczy... Pożałujesz zostawienia mnie tu! A teraz nara, foch 4ever. - Wybiegł z pokoju. Heh... ale on uroczy...

__________________________

Wybaczcie, że nie było rozdziału, ale byłam na bardzo spontanicznej wycieczce nad morze. 5 dni chlania... Masakra... Teraz czas zregenerować wątrobę xD